നിശബ്ദ രാത്രികളിലെ ആത്മാവിന്റെ ചുവടുകൾ പുസ്തകാസ്വാദനം By സെന്ന
മനാഫ് മുഹമ്മദ് തൻ്റെ ആദ്യകൃതിയായ “രാത്രികളെ ശ്രദ്ധിക്കൂ” മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ അതുല്യമായൊരു ദിശ തുറക്കുന്നു. ആറ് കഥകളിലൂടെയും അദ്ദേഹം മനുഷ്യന്റെ ഇരുണ്ട വശങ്ങളും, പ്രണയത്തിൻ്റെ പിണക്കം നിറഞ്ഞ സൗന്ദര്യവും, ജീവിതത്തിൻ്റെ അന്യോന്യ സങ്കീർണ്ണതകളും അതീവ സത്യസന്ധതയോടെ പകർന്നുകൊടുക്കുന്നു.
ഓരോ കഥയും സ്വന്തം ലോകത്താണ് നിലനിൽക്കുന്നത് പക്ഷെ, എല്ലാം ചേർന്ന് ഒരു വലിയ ആത്മാവിനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ‘ഏദൻ പഴത്തിൻ്റെ വീഞ്ഞ്’ എന്ന കഥയിൽ രഹസ്യവും വാഞ്ഛയും ലയിക്കുന്നു. നൂഹയും റെൻഷോയും എമിലിയുമെന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വായനക്കാരനെ ലഹരിപോലെ പിടിച്ചുലക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ്റെ ആഗ്രഹം, കുറ്റബോധം, വീഴ്ച എല്ലാം ചേർന്ന് ഇവിടെ ഒരു നിഗൂഢമായ പ്രണയസിംഫണിയാണ്.
ഇൻലൻഡ് കവിതയും ഡോൺ അവ്വാറും കഥാകൃത്തിന്റെ വൈവിധ്യത്തിന്റെയും ധൈര്യത്തിന്റെയും തെളിവുകളാണ്. ഇൻലൻഡ് കവിതയിൽ മലബാറിൻ്റെ നാടൻ മണം, നർമ്മം, പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് എല്ലാം ചേർന്ന് ഒരു മനോഹരമായ ഭാവുകത്വം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അതിനുമപ്പുറം ഡോൺ അവ്വാർ വായനക്കാരനെ ഭ്രാന്തിന്റെ അരികിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.
മനുഷ്യന്റെ അകത്തളങ്ങളിലിരിക്കുന്ന മൃഗീയതയേയും പാപത്തിൻ്റെ പുനർജന്മങ്ങളേയും അവൻ തിളക്കമുള്ള ഭാഷയിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അബ്ബാജിയും അവന്റെ കരുത്തനായ വിശ്വസ്തൻ ഡോൺ അവ്വാറും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം, അതിൻ്റെ അതിരുകൾ കടന്നുള്ള ഭ്രാന്തും പകയും, വായനക്കാരന്റെ നാഡിയിൽ കുടിയേറുന്നു. മനാഫിന്റെ കഥകളിൽ രഹസ്യവും തത്ത്വവും ഒരേ നൂലിൽ കുടഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഷാക്കിന്റെ പുത്രി അതിൻ്റെ മനുഷിക തീവ്രതകൊണ്ട് ഈ സമാഹാരത്തിൻ്റെ ഹൃദയമാകുന്നു. മരണമില്ലാ ഭ്രാന്തൻ ഷാക്കിന്റെയും ഇസയുടെയും കഥയിൽ ജീവനും മരണവും, പ്രണയവും ഭ്രാന്തും തമ്മിലുള്ള അതിർത്തി മായുന്നു. ഈ കഥ വായിക്കുമ്പോൾ വേദനയും വിസ്മയവും ഒരുമിച്ച് അനുഭവപ്പെടുന്നു. മനാഫിൻ്റെ എഴുത്ത് വാക്കുകളുടെ രൂപമല്ല, അനുഭവങ്ങളുടെ സ്പന്ദനമാണ് മനസിൽ നാളോളം മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം.
“രാത്രികളെ ശ്രദ്ധിക്കൂ” ഒരു പുസ്തകമല്ല, അത് മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ പൊളിച്ചെഴുതുന്ന ഒരു കണ്ണാടിയാണ്. അതിലെ ഓരോ വാചകവും നിശബ്ദമായി ചോദിക്കുന്നു “ജീവിതം നമ്മെ മാറ്റിയോ, നമ്മളാണ് ജീവിതത്തെ മറന്നത്?” ഇത് വായിച്ചാൽ മനസിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു തോന്നലുണ്ടാകും ഈ എഴുത്തുകാരൻ മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ ഭാവിയെ തന്റെ വിരലുകളിൽ തന്നെ കൊത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.